Koncert 28.08
Abendmusiken Basel
Teksty
J.B. ERBEN
2 Misere mei, SSATTB, 4 Streicher, bc, in G
Psalm 51
Miserere mei, Deus: secundum magnam misericordiam tuam.
Et secundum multitudinem miserationum tuarum, dele iniquitatem meam.
Amplius lava me ab iniquitate mea: et a peccato meo munda me.
Quoniam iniquitatem meam ego cognosco: et peccatum meum contra me est semper.
Tibi soli peccavi, et malum coram te feci.
Et secundum multitudinem miserationum tuarum, dele iniquitatem meam.
Amplius lava me ab iniquitate mea: et a peccato meo munda me.
Quoniam iniquitatem meam ego cognosco: et peccatum meum contra me est semper.
Tibi soli peccavi, et malum coram te feci.
Psalm 51
Zmiłuj się nade mną, Boże, według wielkiego miłosierdzia swego.
I według wielkiego miłosierdzia swego zgładź nieprawość moją.
Obmyj mnie zupełnie z nieprawości mojej i oczyść mnie z grzechu mojego.
Bo uznaję nieprawość moją, a grzech mój jest zawsze przede mną.
Przeciwko Tobie samemu zgrzeszyłem i uczyniłem zło w Twoich oczach.
3 Sey getreu bis in den Tod, SAB, 2V, bc, in B
Sei getreu bis in den Tod,
so will ich dir die Krone des Lebens geben.
Bądź wierny aż do śmierci,
a dam ci wieniec życia.
4 Sonata sopra ut, re, mi, fa, sol, la, in B
5 Es woll uns Gott genädig seyn a 10, SATTB, 4 Streicher, bc, in g,
1. Es woll uns Gott genädig seyn, und seinen Segen geben,
sein Antlitz uns mit hellem Schein erleucht zum ewigen Leben,
dass wir erkennen seine Werk und was ihm lieb auf Erden,
und Jesus Christus Heil und Stärck, bekannt den Heyden werden,
und sich zu Gott bekehren.
2. So danken Gott und loben dich die Heyden überalle,
und alle Welt, die freue sich und sing mit grossem Schalle,
dass du auf Erden Richter bist und lässt die Sünd nicht walten,
dein Wort die Hut, die Weide ist, die alles Volck erhalten,
in rechter Bahn zu walten.
3. Es danke Gott und lobe dich das Volck in guten Thaten,
das Land bringt Frucht und bessert sich, dein Wort ist wohl geraten,
uns segne Vater und der Sohn, uns segne Gott, der Heilge Geist,
dem alle Welt die Ehre thut, für ihm sich fürchten allermeist,
und sprecht von Herzen Amen.
1. Niech Bóg okaże nam łaskę i udzieli swego błogosławieństwa;
niech Jego oblicze jaśnieje nad nami blaskiem prowadzącym do życia wiecznego,
abyśmy poznali Jego dzieła i to, co Mu miłe na ziemi,
oraz by zbawienie i moc Jezusa Chrystusa stały się znane narodom,
a one zwróciły się ku Bogu.
2. Niech zatem narody wszędzie składają Ci dzięki i chwałę, o Boże,
i niech cały świat się raduje i śpiewa potężnym głosem,
gdyż Ty jesteś Sędzią na ziemi i nie pozwalasz, by grzech panował;
Twoje Słowo jest schronieniem i pastwiskiem, które żywi wszystkich ludzi,
prowadząc ich właściwą drogą.
3. Niech ludzie dziękują Bogu i wielbią Cię dobrymi czynami;
niech ziemia wydaje plony i rozkwita, gdyż Twoje słowo jest wypowiedziane mądrze.
Niech błogosławią nas Ojciec i Syn, niech błogosławi nas Duch Święty –
Ten, któremu cały świat oddaje cześć i którego czci nade wszystko –
i powiedzmy z serca: „Amen”.
6 Ante oculos, S, 3 Streicher, bc, in g
Ante oculos tuos, Domine, culpas nostras ferimus; et plagas quas accepimus, conferimus.
Si pensamus malum quod fecimus, minus est quod patimur, maius est quod meremur.
Gravius est quod commisimus, levius est quod toleramus.
Peccati poenam sentimus, et peccandi pertinaciam non vitamus.
In flagellis tuis infirmitas nostra teritur, et iniquitas non mutatur.
Mens aegra torquetur, et cervix non flectitur.
Vita in dolore suspirat, et in opere non se emendat.
Si expectas, non corrigimur; si vindicas, non duramus.
Confitemur in correctione quod egimus; obliviscimur post visitationem quod flevimus.
Si extenderis manum, facienda promittimus; si suspenderis gladium, promissa non solvimus.
Si ferias, clamamus ut parcas; si peperceris, iterum provocamus ut ferias.
Habes, Domine, confitentes reos; novimus quod nisi dimittas, recte nos perimus.
Praesta, Pater omnipotens, sine merito quod rogamus, qui fecisti ex nihilo qui te rogarent.
Przed Twoje oczy, Panie, zanosimy nasze winy i porównujemy kary, które [za nie] ponieśliśmy.
Jeśli rozważamy zło, które wyrządziliśmy, to za małą [karą] jest ta, której doświadczamy; za dużą jest
ta, na którą zasługujemy; za ciężką jest ta, której się dopuściliśmy; za lekką jest ta, którą znosimy.
Odczuwamy karę za grzechy, ale nie przestajemy dalej grzeszyć.
Wśród Twoich kar nasza słabość kruszeje, ale grzeszność się nie zmienia.
Strapiony umysł doznaje utrapienia, ale kark się nie zgina.
Życie wzdycha w bólu, ale w działaniu się nie poprawia.
Jeśli oczekujesz [poprawy], nie poprawiamy się, jeśli karzesz, nie możemy tego znieść.
Po postanowieniu poprawy przyznajemy się do tego, co uczyniliśmy, ale po nawiedzeniu zapominamy o tym, cośmy opłakiwali.
Jeśli wyciągniesz rękę [by nas ukarać], obiecujemy wiele, jeśli opuścisz miecz [gniewu], nie dotrzymujemy obietnic.
Jeśli masz karać, wołamy, byś [nas] oszczędził, jeśli masz nas oszczędzić, znowuż się prosimy, byś nas ukarał.
Panie, masz nas korzących się [przed Tobą]. Wiemy, że słusznie zginiemy, jeśli się [nad nami] nie zmiłujesz.
Daj nam niegodnym to, o co prosimy, Ojcze wszechmogący, który stworzyłeś nas z niczego, abyśmy Cię prosili.
7 Christoph Werner um 1619–1650, Ego dormio, A, bc
Ego dormio et cor meum vigilat:
vox dilecti mei pulsantis.
Aperi mihi soror mea, amica mea,
columba mea, immaculata mea,
quia caput meum plenum est rore, et
cincinni mei guttis noctium.
Expoliavi me tunica mea,
quomodo induar illa?
Lavi pedes meos,
quomodo inquinabo illos?
Dilectus meus misit manum suam per
foramen, et venter meus intremuit ad
tactum ejus.
Śpię, lecz serce me czuwa:
głos mojego ukochanego puka.
Otwórz mi, siostro ma, ukochana,
gołębico ma, nieskalana,
bo głowa ma pełna jest rosy, a
loki – kropli nocnych.
Zdjęłam już suknię;
jakże mam ją włożyć?
Obmyłam już stopy;
jakże mam je pobrudzić?
Mój ukochany wsunął rękę przez
otwór, a serce me zadrżało na
jego dotyk.
8 Quam dilecta à 9, SSATB, 2V, 2Vdg, bc, in d
Quam dilecta tabernacula tua, Domine virtutum!
Concupiscit, et deficit anima mea in atria Domini; cor meum et caro mea exultaverunt in Deum vivum.
Etenim passer invenit sibi domum, et turtur nidum sibi, ubi ponat pullos suos: altaria tua, Domine virtutum, rex meus, et Deus meus.
Beatus homo qui sperat in te.
Jakże umiłowane są Twoje przybytki, Panie Zastępów!
Dusza moja tęskni i tęskni do przedsionków Pańskich; serce moje i ciało moje radują się w Bogu żywym.
Bo nawet wróbel dom sobie znajduje, a synogarlica gniazdo, gdzie złoży swe pisklęta: ołtarze Twoje, Panie Zastępów, Królu mój i Boże mój.
Błogosławiony człowiek, który w Tobie pokłada nadzieję.
9 Kaspar Förster, Dulcis amor Jesu
Dulcis amor Iesu, dulce bonum,
dilecte mi. O dilectissime Iesu,
rogo te, Sagittis tuis confige me.
Moriar pro te, mi Iesu.
dilecte mi. O dilectissime Iesu,
rogo te, Sagittis tuis confige me.
Moriar pro te, mi Iesu.
Dulce bonum, dulcis Iesu, trahe me
post te, inter flores pone me.
Quia langueo pro te, tu fons, tu vita,
tu bonitas infinita. Dulcis amor Iesu,
dulce bonum, dilecte mi.
post te, inter flores pone me.
Quia langueo pro te, tu fons, tu vita,
tu bonitas infinita. Dulcis amor Iesu,
dulce bonum, dilecte mi.
Słodka miłości Jezusa, słodkie Dobro,
mój Umiłowany. O najdroższy Jezu,
proszę Cię, zrań mnie swymi strzałami.
Pozwól mi umrzeć dla Ciebie, mój Jezu.
Słodkie Dobro, słodki Jezu, pociągnij mnie
ku sobie; umieść mnie pośród kwiatów.
Albowiem tęsknię za Tobą – Ty jesteś źródłem, Ty jesteś życiem,
Ty jesteś nieskończonym dobrem. Słodka miłości Jezusa,
słodkie Dobro, mój Umiłowany.
10 Paul Siefert, Toccata in F, Org
11 O Domine Jesu Christe, SATB, in F
O Domine Jesu Christe,
adoro te
in cruce vulneratum,
felle et aceto potatum.
Deprecor te, o mi Jesu,
per amaram passionem
et mortem tuam
ne permittas me a te separari.
Deprecor te, in hora mortis meae,
miserere mei.
O Panie Jezu Chryste,
uwielbiam Cię
zranionego na krzyżu,
któremu podano do picia żółć i ocet.
Błagam Cię, o mój Jezu,
przez Twoją bolesną Mękę
i Twoją śmierć,
nie dopuść, bym się od Ciebie oddzielił.
Błagam Cię, w godzinie mojej śmierci
zmiłuj się nade mną.
12 Solvite iam grates, SSATTB, Streicher und bc in C
Solvite iam grates Regi Dominoque Deoque.
Illius est nullo limite clausus Amor.
Ferte Deo grates, cui paret purpura Regis.
Illius est nullo limite clausus Amor.
Dextera cui fortis, cui sunt miracula soli.
Illius est nullo limite clausus Amor.
Qui populo dedit arva suo, quibus exuit hostes.
Illius est nullo limite clausus Amor.
Vindice qui servos nos juvit rebus in arctis.
Illius est nullo limite clausus Amor.
Solvite coelicolum Regi pia pectora grates.
Illius est nullo limite clausus Amor.
Omnia per quem sunt à quo sunt omnia et in quo
omnia sit nostro gloria lausque Deo.
Złóżcie teraz dzięki Królowi, Panu i Bogu;
Jego miłość nie zna granic.
Dziękujcie Bogu, przed którym kłania się królewska purpura;
Jego miłość nie zna granic.
Do Niego jedynie należy potężna prawica i cuda;
Jego miłość nie zna granic.
On, który dał ziemie Swojemu ludowi, wywłaszczając jego wrogów;
Jego miłość nie zna granic.
On, który jako nasz Obrońca, wspierał nas w czasach wielkiej niedoli;
Jego miłość nie zna granic.
Niech pobożne serca składają dzięki Królowi zastępów niebieskich;
Jego miłość nie zna granic.
Przez Niego, od Niego i w Nim wszystko istnieje –
Bogu naszemu niech będzie wszelka chwała i uwielbienie.
.